is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

standigheden met de leeraars der Christelijke en Israëlitische godsdiensten ernstig te onderhouden en welwillende gevoelens jegens hen te betoonen, bracht hem niet nader tot den Koran dan tot het Evangelie.

De verjaardag van de stichting der Republiek werd te Caïro, den ln November van het Vlle jaar gevierd. Bonaparte zat voor bij deze vaderlandsgezinde plechtigheid:

„Soldaten," sprak hij tot zijne wapenbroeders, „zeven jaren geleden werd de volksonafhankelijkheid bedreigd; gijlieden naamt Toulon in en dit was het voorteeken van den ondergang uwer vijanden. Een jaar daarna versloegt gij den Oostenrijker bij Dego en nog een jaar later stondt gij op de toppen der Alpen. Voor twee jaren kamptet gij tegen Mantua en wonnen wij den beroemden veldslag van San-Georgio. In het vorige jaar bevondt gij u bij den terugkeer uit Duitschland aan den oorsprong der Drave en Isonso. Wie had toen gedacht dat gij heden aan de oevers van den Nijl, in het middenpunt van het oude vasteland zoudt staan? Van den in de kunsten en den handel zoo vermaarden Engelschman tot den afschuwelijken en woesten Beduïn, vestigt gij de aandacht der wereld op u. Soldaten! uwe bestemming is heerlijk, want gij zijt waardig wat gij verricht hebt en het gevoelen dat men voor u koestert. Gij zult met eer sterven, gelijk de dapperen, wier namen op deze Piramide ingeschreven zijn,*) of met lauweren bekranst en door alle volkeren bewonderd, in uw vaderland terugkeeren."

„Sedert de vijf maanden, gedurende welke wij uit Europa verwijderd zijn, waren wij het bestendige voorwerp van de bezorgdheid onzer landgenooten. Dezen dag vieren veertig millioenen burgers het tijdstip van den vertegenwoordigen-

1) Hij had op de zuil van Pompejus, de namen der veertig eerste soldaten die in Egypte vielen, doen graveeren.