is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gorodina terug, waar hij in een hut moest huisvesten. Daar hij hoorde van de dreigende houding van Kutusow, die voornemens was den marsch op Kaluga voor te zetten, besloot hij om den anderen dag den strijd te hernieuwen. Maai zijn generaals dachten er anders over; de dag was te moorddadig geweest; Eugenius en Davoust bivouaqueerden op lijkenhoopen, daar waar Malojaroslawetz gestaan had, dat verbrand was, en thans slechts bouwvallen opleverde. De voorzichtigheid gebood spoedig de winterkwartieren te bereiken, en elke gelegenheid tot verzwakking van het leger te mijden. Daar de weg naar Smolensk langs Wiasma open lag, moest men zich haasten om dien in te slaan, en Kutusow zich nutteloos laten toerusten om den Franschen dien naar Kaluga te betwisten. Zoo sprak men tot Napoleon. Maar hij was verontwaardigd over dien raad, en riep: „Voor Kutusow wijken! Voor den vijand wijken, dien men geslagen heeft, en dit in het oogenblik, waar hij wellicht slechts op een sein wacht om zelf terug te trekken!"

Intusschen bleek uit de door de ordonnance gebrachte berichten, dat Kutusow besloten had eerder een' slag te wagen, dan zijn stelling en den weg te verlaten, die hij voor hen wilde versperren.

Napoleon was echter door deze berichten niet overtuigd; hij wilde alles zelf nagaan, en steeg den 25sten, zeer vroeg te paard, om het kamp van den vijand te verkennen. Toen hij bij Malojaroslawetz kwam, werd hij plots in een opschudding gebracht, welke door een hourra van kozakken was veroorzaakt. Hij bleef koelbloedig te midden van den schrik, die de naam en de nadering van Platow om hem heen verwekte; maar noodig was, dat de Keizer en zijn geleide zich in staat van verdediging stelden. Rapp, die nu zijn moed kon doen schitteren, werd overhoop geworpen, en keerde geheel gekneusd in het bivak terug. Toen Napoleon zijn paard met bloed bedekt zag, vroeg hij of hij gewond