is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Meerveldt keerde naar de zijnen terug, die even verwonderd als verheugd waren hem weder te zien; maar zijn woorden van vrede vonden slechts een koele bejegening. De coalitie kon hare gelederen niet breken, hare slagen niet inhouden, sedert de gebeurtenissen meer en meer in hun voordeel uitvielen.

Den 18den, 's morgens vroeg, stelden zich de bondgenooten in beweging. Maar de Keizer had alles voorzien en den nacht met beschikkingen doorgebracht, was naar de tenten zijner generaals geijld, had Ney te Reudnitz gewekt, Bertrand te Lindeau bezocht en overal zijn bevelen voor den volgenden morgen gegeven.

Om tien uur begon de kanonnade langs de geheele linie.

Om drie uur stond de slag nog gunstig voor de Franschen. Doch eene rampvolle gebeurtenis bracht plots verandering in den toestand te weeg. Het Saksische leger en de Wurtembergsche cavalerie gingen tot den vijand over; de opperbevelhebber, generaal Zeschau, die getrouw aan de Fransche vanen bleef, kon slechts 500 man vereenigen. De artillerie keerde zelfs hare 40 stukken tegen de divisie van Durutte.

Deze op het slagveld zelf gebeurde afval bracht een gaping in de Fransche liniën. Spoedig had de vijand den overgang van de Partha bewerkstelligd en Reidnitz bezet. Deze was slechts een half uur van Leipzig, toen Napoleon zelf met een divisie der garde kwam aanrukken. Zijn tegenwoordigheid deed den moed der Fransche troepen herleven en Reidnitz werd weldra heroverd, 's Avonds waren de Franschen weer meester van het slagveld, maar toch genoodzaakt eiken dag de bloedige worsteling te hervatten, met geen andere uitkomst dan het verzwakken hunner gelederen.

Napoleon was dus, na de pogingen van zijn leger op het slagveld van Leipzig, weder gedwongen zich tegen den volgenden dag tot een nieuwen strijd voor te bereiden, 's Avonds echter kwamen hem Sorbier en Dulauloy berichten