is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te begeven, waar Victor de Oostenrijkers moest .voorkomen, en 's avonds stelling pou nemen.

Maar toen generaal Chateau voor Monter eau verscheen, was deze post foezelt. Hoezeer geringer jn getal, tastte Chateau den vijand hevig aan. Maar Chateau, van den steun beroofd, welke dein avond te voren zou gekomen zijn, werd teruggedreven. Zijn volharding verschafte echter den tijd aan andere korpsen om aan tel komen toen de Keizer kwam aanrijden; zijn tegenwoordigheid verhoogde den moed der troepen. Hij begaf zich midden onder de kogels en daar de soldaten morden dat hij zich zoo blootstelde!, riep hij hun toe: „Wees gerust, (mijn vrienden, de kogel,,die mij treffen moet, is nog niet gegoten." De vijand week reeds, terwijl de bewoners van Montereau uit hun vensters op de Oostenrijkers schoten, maar Chateau sneuvelde. De nationale garde van Bretagne maakte zich intusschen van Melun meester.

Napoleon verweet na den slag aan generaal Guyot, in bijzijn der troepen, dat hij eenige kanonnen uit het bivouac had laten wegnemen en Montbrun had het bosch van Fontainebleau, zonder tegenstand, aan de kozakken gelaten, terwijl Digeon naar een krijgsraad werd verwezen, om zich te verantwoorden wegens gebrek aan munitie, bij den aanval van Surville.

Van alle verwijten des Keizers. was dat tegen maarschalk Victor gvericht, het hevigste. Hij moest Lte Montereau aankomen en bleef te Saïins en beging daardoor een groeten misslag. De Keizer zond den maarschalk verlof om zich van het. leger te verwijderen, en gaf het bevel over zijn korps aan Gérard.

Victor, reeds door den dood van zijn schoonzoon Chateau diep bedroefd verklaarde den Keizer zijn achterblijven door de vermoeidheid der troepen, en voegde er bij, dat als hij een feil begaan had, de slag, welke zijn familie overkwam, hem deze zwaar genoeg deed boeten. De stervende Chateau