is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't punt door een troepje kurassiers te worden gevangen genomen, als eenige Hollandsche karibiniers hem gewaar worden, de kurassiers verjagen, hem op 't paard helpen van de Constant Rebecque, een zijner ijlings toegeschoten stafofficieren en hem achteruit brengen. Eerst in een paardendeken, later op een matras op een uitgehaakte huisdeur wordt hij naar Waterloo vervoerd.

Krachtig aangegrepen door de Garde-brigade Maitland, die achter het hooge koren verscholen heeft gelegen, doch nu eensklaps oprijst en ze met doodende salvo's begroet, dan door de jonge Hollandsche soldaten van Chassé, bijgenaamd generaal Bajonet — eindelijk door de artillerie heftig onder vuur genomen, hun verliezen voortdurend ziende vermeerderen, deployeeren de garde-bataljons. Zij willen dit vuur beantwoorden, doch berooven zich hierdoor van den steun van de twee gardebatterijen die hen zijn gevolgd. Snel, langzaam en in carré geformeerd, maar toch zonder genade, moeten zij ten slotte terug voor den thans over de gansche Engelsche slaglinie met al wat nog adem heeft ondernomen tegenaanval."

De Keizer kende den geest in de Volksvertegenwoordiging te goed, om niet te voorzien dat het b.ericht van de verstrooing zijner armée de storm van het spreekgestoelte tegen hem zou opwekken. Hij gevoelde dus de noodzakelijkheid om te Parijs door zijn aanwezigheid den parlementairen tegenstand of voor te komen, of althans te bedaren. Hij kwam den 20sten Juni te Parijs en liet zijn broeders Joseph en Lucien, den Aartskanselier Cambacères en de Ministers ontbieden. Ieder gaf zijn middelen op om de gevaren van het land te bezweren. Ook de Staats-Raad werd geroepen. Napoleon veinsde alsof hij de vijandige stemming dezer vergadering tegen hem slechts aan een minderheid toeschreef.

Doch hij zou dra door hun handelingen anders ingelicht worden. De Staatsraad verklaarde zich permanent en hem