is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Parijs ontvangen en de kerkelijke plechtigheden namen een aanvang.

De gewaarwording der oude, ééns door houwen en schoten gewonde krijgslieden, toen zij de lijkkist zagen, is onbeschrijfelijk. Velen bogen een knie op den grond ofschoon dit met hun dienstorder streed. Anderen vergoten tranen over de met hdteekens doorploegde wangen. Maarschalk

oncey, een grijsaard van negentig jaren, had zich in een

stoel met rollen tot aan de trappen van het koor laten brengen.

Toen de kist m de kerk gedragen werd, stond Koning |. P °P van ziJn plaats rechts van het altaar. Door derinsen begeleid, trad de Koning voorwaarts tot aan den mgang van het schip der kerk, waar de lijkkist nedergezet was. De Hertog van Joinville boog voor zijn vader en Koning den degen tot aan den grond en zeide: „Sire, ik geef u het lichaam van Keizer Napoleon over." — „Ik ontvang het in naam van Frankrijk," antwoordde de Koning met verheven stem. Hierop naderde generaal Athalin die den degen van den Keizer droeg. Hij gaf die aan maarschalk boult over, die hem aan den Koning toereikte. „Generaal Bertrand," zei de Koning, „leg den degen van den Keizer op zijn doodkist." Bertrand gehoorzaamde, bevende van ontroering. „Generaal Gourgaud," riep thans de Koning, „leg op de doodkist den hoed van den Keizer."

Toen werd de lijkkist op de prachtige katafalk gezet en de treurdienst nam een aanvang met het De profundis, waarop het Requiem van Mozart volgde. Dit onvergelijkelijke gewrocht der toonkunst oefende een sterken invloed op de hoorders uit, te meer daar de uitvoering aan zangers en zangeressen opgedragen waren die tot de eersten in Europa behoorden; zooals Lablache, Rubini, Tamburini, Duprez, Grisi, Persiani en anderen.

Ongeveer te vijf uur was de lijkdienst ten einde. De