is toegevoegd aan uw favorieten.

Transvaal en de boeren

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Te Wape 11.

Om een duidelijk beeld te geven van de mobilisatie der Boeren en de eigenaardigheden van de opmarsch, deel 'k hier mee, wat 'k er zelf van zag en ondervond.

't Was in 't laatst van September 1899, dat de Burgers werd aangezegd, zich gereed te houden tegen 'n mogelijke opcommandeering. Dadelijk ging men aan 't werk. Geweer en zadel werden nagezien, de wagen in orde gebracht, beschuit gebakken enz. om op 't eerste bevel klaar te zijn.

Dit volgde dan ook spoedig. De 27e van dezelfde maand werden de orders naar alle oorden uitgegeven en spoedig was er ook een commandeerman op mijn plaats. Met geestdrift werd de boodschap ontvangen en direct maakte men zich gereed.

Twee Boeren van onze plaats zouden vast uittrekken, twee andere zouden met de ossenwagen volgen, terwijl de rest tot nader order zou achterblijven om de boerderij voorttezetten. Ik sloot dadelijk m'n school voor onbepaalde tijd en maakte me eveneens klaar.

Binnen een uur stonden onze paarden opgezadeld. Een zakje met beschuit, wat droge biltong, en gedroogde perziken, onze mondkost, werd aan 't zadel gebonden. Wij zelf waren gekleed in onze gewone plunje, hadden sporen aan de schoenen, een patroongordel om de schouder, 't geweer op de rug en de bekende slappe hoed op 't hoofd.

Alle mannen, vrouwen en kinderen stonden in 'n kring rondom ons. t Was stil, menigeen pinkte onopgemerkt 'n traan weg.

Een grijsaard grijpt moed, breekt de stilte af en spreekt een woord van afscheid. Hij moedigt ons aan ons dapper en ridderlijk te gedragen en niet te vertrouwen op eigen kracht, maar steeds God voor oogen te houden.

De laatste omhelzingen volgden. We bestijgen onze paarden. Een stil gesnik ... een laatst vaarwel ... een wuiven met de hoeden... reeds zijn we uit 't gezicht verdwenen.