is toegevoegd aan uw favorieten.

Beknopte geschiedenis des vaderlands

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn zin. In 164!) wenschte het eene nieuwe afdanking, cn weer dreef het, na verzet, zijn wil door. Men gaf toe, mits de afdanking geschiedde op naam der Staten-Generaal en van den Raad van State. Nogmaals deed Holland een voorstel tot eene afdanking op groote schaal, maar de Staten-Generaal en de stadhouder konden dat niet toestaan met het oog op de veiligheid des lands. Nu besloot het gewest zooveel troepen af te danken, als het zelf betaalde. Dit ging tegen alle recht in: op eigen gezag mocht Holland geen krijgsvolk ontslaan.

Evenals in 1618 stonden twee partijen scherp tegen elkander over: de Stadhouder, de Staten-Geueraal, de Raad van State en eene minderheid in de Statenvergadering van Holland tegen de meerderheid dezer vergadering. Evenals in 1618, wisten de Staten-Generaal ook thans het oppergezag der Unie te handhaven. In hunne vergadering (1650) werd besloten, le dat de voorgenomen afdanking zou worden belet; 2e dat eene aanzienlijke bezending zou rondgaan bij de stemmende steden van Holland, om ze over te halen, zich van afzonderlijke afdanking te onthouden; 3e dat de prins alle maatregelen mocht némen, die hij noodig achtte om de rust te bewaren en de Unie te handhaven.

Een gezantschap ging dan op reis, en de prins stelde zich aan het hoofd. Het was voor hem een tocht vol teleurstelling. Hij kreeg niet de verlangde toezegging, en sommige steden weigerden zelfs, hem gehoor te verleenen. Dit zette kwaad bloed, en aangemoedigd door zijne omgeving, liet Willem Jacob de Witt, oud-burgemeester van Dordrecht en vijf andere heeren op Loevestein gevangen zetten. Hij ging nog verder en zond troepen af op Amsterdam, om die stad bij verrassing in te nemen. Aan het hoofd van het leger