is toegevoegd aan uw favorieten.

De opwekking in Wales

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maakte op mij een buitengewonen indruk, want die bestond grootendeels uit mannen, meestal mijnwerkers, wier blauwe gelaatskleur hun vak verried. Niettemin waren ze schoon en bekoorlijk. Ik zeg bekoorlijk, omdat veler gelaat straalde van hemelschen glans. Het waren groote, ruwe, prachtige kerels van natuur, maar hunne natuur had te lang gesluimerd. 'Thans was die ontwaakt. Ik blikte in menig gelaat en bemerkte dan, dat ze mij niet zagen, evenmin Evan Roberts, maar alleen het gelaat van God en de Eeuwigheid. Na drie uren lan^, in die samenkomst geweest te zijn, vertrok ik 0111 10.30 en in de reeds volle kapel pakten zich steeds meer menschen samen. De samenkomst duurde tot den volgenden morgen, en al dien tijd was er een doorgaanden stroom van gezangen, gebeden, getuigenissen, belijdenissen en dankzeggingen. Alles zonder menschelijke leiding en toch werd door niemand eenige openbaring verhinderd.

Laten wij nu een paar woorden spreken over

EVAN ROBERTS,

die men bijna een knaap noemen mag. Eenvoudig en natuurlijk, geen redenaar, geen volksleider, niets van wat men vond in mannen als Wesley, Whitefield en Moodv. Een van onze groote bladen zegt van hem op spijtigen toon, dat hij de hoedanigheden als leider mist, en dat, indien er nu een profeet opstond, die alles voor zich uitdrijven zou. God verkiest echter niet, dat er een profeet opstaat. Het is waar, Evan Roberts is geen redenaar, geen leider. Wat hij is? — in verband met deze beweging meen ik — hij is slechts het orgaan dat bewijst, dat er geen menschelijke leiding noodig is. Zijne boodschap aan het volk is alleen: „Wacht niets van mij, reken op God en gehoorzaam den Heiligen Geest." Als hij spreekt, dan is dat door de leiding van dien Geest. Ik aarzel niet om te zeggen, dat God Zijn hand op dien jongeling gelegd heeft; op dien jongeling, schoon in eenvoudigheid, bevestigd in Godsvrucht, en alle hoedanigheden in zich vereenigende, die men zoekt in predi-