is toegevoegd aan uw favorieten.

Levende beelden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en de petroleumbussen zijn rug niet zoo krom meer bogen, als voorheen. Ja er kwam zelfs een lach om zijn mond en de kindertjes op de straat staken hem niet zelden de hand toe.

Vaak zat hij 's avonds in de gastvrije woning van br. H. achter de kachel en als het zomers mooi weer was, bracht hij niet zelden zijn vrouwtje mee.

Een paar jaar daarna is zijn vrouw gestorven en bleef hij in de koude en ongezellige kamer geheel alleen achter.

Nog een groote beproeving wachtte hem, dat was toen gekke Leen, waar ik je later van hoop te vertellen*), van hem was weggegaan, maar ook dit verlies kwam hij met den Heere Jezus heerlijk te boven.

Na dien tijd klaagde hij nooit meer, een stille vrede vervulde zijn ziel, alleen als wij met elkander uit den toen in gebruik zijnde SankeyBundel, lied 297 zongen:

In 't geloof zie 'k reeds van verre 't Land van vrede en zaligheid,

Daar zal ik bij Jezus wonen.

*) Zie hier achter.