is toegevoegd aan uw favorieten.

Schetsen uit het leven in het kinderhuis te Alkmaar in Suriname

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelukkig voelde! Ook speet het ons, dat wij het zijn vader niet konden laten weten, omdat we niet wisten, waar de man zich bevond. Op den avond van den 4en April 1921 voelde hij zijn laatste uurtje naderen. Heel zachtjes vroeg hij de zuster, die naast zijn bed zat: Pappa te roepen. Gekomen zijnde zag hij mij met zijn stille matte oogen aan en zei: „Mamma moet ook komen". Mamma kwam en we namen hem op onzen schoot. Hij neigde daarop spoedig 't hoofd en gaf den geest. Den volgenden dag, Hemelvaartsdag, volgden een 100-tal kinderen en volwassen Christenen den lieven kleinen jongen naar zijn laatste rustplaats.

Daar ligt hij nu begraven achter in ons bananenveld. De vrede, die van zijn kleine gezicht straalde, getuigde, hoe hij heengegaan was tot Hem, die gezegd heeft: Laat de kinderen tot Mij komen en verhindert ze niet, want derzulken is het Koninkrijk der Hemelen.