is toegevoegd aan uw favorieten.

Dienen en wachten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het wezen van het Lam vertoont, zonder bestraft te worden als ge nog iets van het leven van het eigen IK in u hebt".

„Volgt hun geloof na, aanschouwende de uitkomst van hunnen wandel", zegt de Schrift. Wij zouden tevergeefs trachten zijn levensloop te willen navolgen. Wij bezitten zijn natuurlijken aanleg niet, zijn niet tot zijn levenstaak geroepen, hebben daardoor niet zijne ervaringen en worden niet zooals hij geleid, maar hierin willen wij op hem gelijken: „Ik wil mijnen Heiland vertrouwen. Ik wil voor Hem leven! Ik wil Hem gelijken!"

Het was altijd zijn wensch de wederkomst des Heeren nog hier op aarde te beleven. Nu heeft hij toch den dood moeten sterven. Is dat nu een bewijs dat hij zich vergist heeft? Wij mogen dat, Gode zij dank, anders beschouwen. Ook een Jochebed, die in de gemeente van Israël het geloof aan de bevrijding uit de vreeselijke verdrukking van Egypte het eerst hooghield, doordat zij haar kind Mo zes verborg, moest sterven, eer het uur der bevrijding geslagen had. Maar spoedig daarop trok haar volk, dat zij om zoo te zeggen door haar geloof die hoop had bij gebracht, met lofgezang uit het diensthuis. En al zegt ons nu het graf van Stockmayer op het stille kerkhof in Hauptwil, dat de dood nog niet is overwonnen, dan zien wij met des te grooter verlangen uit naar het uur waarop de laatste vijand teniet zal zijn gedaan en de Heer de hoop Zijner gemeente, die Zijn trouwe dienaar bij ons opnieuw heeft doen ontwaken, vervult: „Tot dat Hij komt".