is toegevoegd aan uw favorieten.

De merkwaardige geschiedenis van het Leger des Heils

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geheel aan hen gaven om hun de boodschap van hoop en vreugde te brengen en die niet alleen bezorgd waren voor hunne zielen, maar ook voor hunne lichamen; hunne eigen schrale middelen deelden zij dan ook met hen, terwijl zij dag en nacht werkten om hun meer hulp te verleenen. Met eene welsprekendheid, die werd aangevuurd door eenen brandenden ijver, sprak Mrs. Booth in tallooze vergaderingen en trok steeds meer gehoor, totdat een groot aantal welgezinde menschen, die zich tot nu toe niet bewust waren geweest van den hopeloozen toestand van geheele wijken der stad, waarin zij zeiven woonden, bewogen werd om met groote mildheid hulp te verschaffen.

Dat was in den aanvang, voordat de zendelingen, die de East End introkken, nog zelfs een naam aan hun streven gegeven hadden. Hun eenig streven was, om menschen te redden en hen tot kerkgaan op te wekken. Maar hoewel de uitgestootenen zich in steeds grooter getale verzamelden rondom den man, die hun „de boodschap van Heil bracht en hoewel zij zeer bereidwillig naar hem gingen luisteren en altijd weer terug kwamen, toch weigerden zij om naar de kerk te gaan. Bovendien scheen men hen daar liever niet te zien, die havelooze, zonderlinge, lompe menschen. De aanzienlijken uit de gemeente konden wel in theorie openlijk hunne sympathie geven aan den armen heiden uit EastLonden, maar als hij zoo lomp de kerk kwam binnen zetten, waar het voor een onvergeeflijk gebrek aan goede opvoeding gold om zonder handschoenen en in een werkpak binnen te komen, dan bleef in menig geval de welopgevoede Christen met kennelijke teekenen van afkeuring wat uit de buurt van zoo'n heiden en zijne vrouw hield haar geparfumeerde zakdoek voor 't gelaat om het gevaar van besmetting te vermijden.

En zoo ontstond de Christelijke Zendingsbond („Christian Mission"), de voorlooper van het Leger des Heils,