is toegevoegd aan uw favorieten.

De merkwaardige geschiedenis van het Leger des Heils

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heel haar leven, en dit gevoel was reeds ontwaakt en ontwikkeld op den leeftijd, waarop een gewoon kind zich nog niet bewust is van het bestaan van eenige verantwoordelijkheid. Toch zou dit bewustzijn van verplichting en hulpvaardigheid tegenover anderen niet geleid hebben tot hare opgeruimde blijmoedigheid, als het niet vermengd ware geweest met de levende verbeeldingskracht en groote opgewektheid, die zelfs aan het kleinste voorval schoonheid en kleur gaven.

Toen Catherine Mumford twaalf jaar oud was, had er een voorval plaats dat, bezien in het licht van latere jaren, haar toekomstig gewichtig werk schijnt te hebben afgebeeld en voorspeld. Een dronken man was opgepakt en werd weggebracht naar het politiebureau, gevolgd door een schreeuwende menigte. Het kind bleef staan, toen het de drukte hoorde en zag weldra de waggelende gedaante, die het voorwerp was van al het gespot en gejouw, en, aangegrepen door een innig gevoel van medelijden, liep zij op den dronkaard toe, legde haar handje in zijne hand om hem te toonen, dat hij nog niet geheel verlaten was, en wandelde zoo met hem mee naar het bureau. Dat was de eerste open-lucht optocht van de toekomstige moeder van het Leger des Heils, en kenschetst in 't algemeen de vrouw, wier grootste drijfveer tot de heldhaftige daden, waarvan haar later leven overvloeit, altijd was het gevoel van oneindig medelijden met en teedere zorg voor de armen, hulpbehoevenden en ellendigen.

Wanneer een dier leed of geplaagd werd, werd zij èn als kind èn als vrouw tot tranen toe bewogen en onbevreesd verdedigde zij het; haar warm hart klopte even verontwaardigd bij het zien van kwaad, als het opsprong van hartstochtelijk medelijden met hen, die kwalijk behandeld werden.

In hare jeugd leerde zij de moeilijke deugd: geduld, doordat een ruggegraatsziekte haar jaren lang in hare kamer