is toegevoegd aan uw favorieten.

In dras en slijk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verlost te zijn en denkt met weemoed aan hen die hun kostbaar leven in den dienst der zonde verslingeren.

,.Och, mijnheer!" -vervolgde zij, „wil toch vooral denken aan... (hier noemde zij een vroegere vriendin uit de Zandstraat). Doe toch uw best, dat zij ook uit dit leven verlost worde. Ik zou zoo gaarne haar willen opzoeken, en haai- willen zeggen, hoe gelukkig ik nu ben en dat zij dit ook kan worden. Maar ik kan in de Zandstraat niet. meei komen.

Voor eenigen tijd sprak in een der Nachtsamenkomsten de Amerikaansche predikant Rollf.r. Hij sprak over des profeten woord: „Al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw; al waren zij rood als karmozijn, zij zullen worden als witte wol" (Jes. 1 : 18). Onder de hoorderessen bevond zich een 24jarig meisje uit een der bordeelen in de Zandstraat. Zij behoorde tot het volk der Joden en had reeds een kind der schande van 1'/2 jaar, terwijl zij andermaal moeder moest worden. Het woord zonk het meisje in het hart. Tranen stroomden over haar wangen. O, zij wilde zoo gaarne het zondige leven verlaten, maar waarheen? Waarheen met haar kind en in zulk een toestand? Natuurlijk werd haar de weg gewezen naar „Bethanië" in de Dijkstraat. En werkelijk, den volgenden morgen stond zij reeds om half acht aan de deur van „Bethanië", waar zij werd opgenomen met haar kind, dat spoedig een vriendelijke opname vond bij een Christelijk echtpaar te Dordrecht, dat kinderloos was. En zij zelve? Zij is tot waarachtige bekeering gekomen.

„Bethanië" is het eigenlijke Reddingshuis van ,,Jeruel". Het staat in de "Dijkstraat 32. Uiterlijk ziet het er uit als een gewoon woonhuis. Men krijcrt niet den indruk dat het een gesticht is. 't Is hoogst eenvoudig, echt huiselijk ingericht. Wij denken bijv. aan de keuken, de huiskamei en naaikamer. Dat „Bethanië" staat altijd open, dag en nacht, voor ieder meisje, dat den weg der zonde wil verlaten. Er kunnen ongeveer 20 meisjes gehuisvest worden en in den regel zijn bijna alle plaatsen bezet.

° Veelal komen de meisjes er in ellendigen toestand aan. Onreinheid is in den regel liet kenmerk. Zoo kwam er eens een 18jarig meisje. Alleen om haar hoofd te reinigen had zuster Michielsen drie uren tijd noodig. En eenmaal in „Bethanië" gekomen, worden de meisjes aan allerlei werk (rezet en wordt er naar een geschikte werkkring gezocht. Gelukkig gevoelen zij zich er thuis, al is er wel een enkele, die toch weer naar het vorige leven verlangt en ontvlucht. Eén meisje kón zelfs niet langer gehouden worden, en toen zij met haar kind van een jaar het huis verliet, antwoordde zij, toen een der meisjes haar nog waarschuwde en vroeg wat er van haar kind moest worden: ^

„O, dat jong verz. . . ik, en ik zal mij wel redden."

Gelukkig zijn dit uitzonderingen.

In een der Nachtsamenkomsten zat een meisje van lo (zegge vijttien) jaren. Op den dag verkocht zij kachelhoutjes of bloemen en den nacht bracht zij door in een publiek huis. Haar moeder had haar man verlaten en was publieke vrouw geworden. Zoo was liet meisje uit Alten gekomen en had intrek genomen bij een oom, die een kroegje bad in een der zij-