is toegevoegd aan uw favorieten.

Met Jezus op den berg

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Uit dit een en ander werd de zucht naar verlossing geboren. Men zocht te ontkomen aan zijn innerlijke onrust en ellende door de offeranden die men aan de goden bracht, of toen deze niet hielpen door zich in vereenigingen te laten opnemen, die voorgaven dat hare leden door zekere geheime plechtigheden tot een nieuw leven werden wedergeboren.

Omdat de mensch niet weet wat te moeten doen onder den drang van zijn zonde- en plichtsbesef en zijn zucht naar verlossing, daarom is er gevaar dat deze betrekkelijk goede bewegingen in hem, te niete gaan onder de macht der zonde.

Als zijn offeranden en mysteriën den last van 't beschuldigend geweten niet wegnemen, en de ziel niet tot rust brengen, dan moet hij zich aan een verterende wanhoop overgeven, of om aan haar te ontkomen het zonde- en plichtbesef loochenen, en beweren dat noch zonde noch

plicht bestaan.

Zoo deden de Sophisten in Griekenland. Nadat de besten onder de Heidenen te vergeefs getracht hadden de waarheid te vinden die het naar waarheid dorstend hart bevredigen moet, stonden de Sophisten op en leerden het volk dat er geen onveranderlijke, geen eeuwige waarheid bestaat, waaraan elke mensch gebonden is. Zij verlaagden den mensch tot een speelbal van een grilzieke en wisselvallige natuur, tot een dier dat als alle dieren bestemd is om te vergaan. Voor zulk een mensch bestaat de hoogste wijsheid in 't najagen van een streelend zingenot, of als hij het niet vinden kan, dat hij zich om het leven brengt.

In onze dagen hebben duizenden het geloof aan God, aan waarheid, aan plicht, aan een eeuwige bestemming weggeworpen. Hebben zij den kans daartoe, dan jagen zij het genot na; zoo niet dan vloeken zij de bestaande orde der dingen, ja hun eigen bestaan! 't Is natuurlijk, dat de