is toegevoegd aan uw favorieten.

Met Jezus op den berg

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

entegen bij, om de geestdrift voor 't aanschouwde aan te vuren, instede van die te dempen. Het bevordert de echte bewondering en aanbidding.

Zie hoe Paulus in zijn meest theologisch geschrift, de brief aan de Romeinen, elk vertoog als met eene hymne eindigt, die uit zijne verhoogde geestes-stemming is geboren.

Gewis, hoe meer de Heiland sprak over wat Hij aanschouwde, des te hooger steeg ook in Hem de gloed, die door elke aanschouwing der waarheid in Hem ontstoken werd.

Heb ik het niet mis, dan ontdekten zijne vatbare hoorders dit aan zijn gelaat en blik en toon, toen Hij, van stap tot stap al hooger klimmende, eindelijk de hoogste hoogte der naastenliefde bereikte en sprak: hebt uwe vijanden lief, en bidt voor degenen die u vervolgen; opdat gij moogt zonen zijn uws Vaders, die in de hemelen is: want Hij doet Zijne zon opgaan over boozen en goeden en regent over rechtvaardigen en onrechtvaardigen.

Zijn gansche onderricht werd gedragen door de waarheid, dat Zijne discipelen Gods zonen zijn.

Hij kon hen niet anders aanzien, daar Hij in hen Zijne broeders zag, en aan zichzelven nooit anders dan als Gods Zoon heeft kunnen denken. Sedert de eerste ontwaking van Zijn zelfbewustzijn, kende Hij zich niet anders, dan als Kind, en God als Yader. Hij heeft nooit in een anderen geest kunnen omgaan met God. En Hij werd van dag tot dag al dieper in dit geheim ingeleid, totdat de Vader bij Zijnen doop zijn hoorbaar Amen uitsprak op wat in 't hart van Zijn kind omging, zeggende: „Deze is mijn Zoon, in denwelken Ik mijn welbehagen heb."

Het zoonschap der discipelen was geen bijzonder onderwerp in Jezus onderricht, maar kwam van zelf in alles uit. 't Was de wortel die de plant droeg en de bloem die door de plant gedragen werd. Het was het vormende