is toegevoegd aan uw favorieten.

Met Jezus op den berg

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't kruis voltooid. Gods meesterstuk — ik zeg het met eerbied — werd daar afgewerkt.

Om niet te spreken van de verzoenende kracht Zijns lijdens aan 't kruis, had de Vader Hem, uit medelijden, dit lijden bespaard; dan zou de vorming van Zijn karakter, als Zoon van God er bij hebben geleden.

Wie kan berekenen wat, alleen uit dit oogpunt gezien, door het kruis aan mensch en engel in Christus te aanschouwen wordt gegeven.

Waarlijk Zijn allerdiepste vernedering was de weg tot den allerhoogsten troon, waar Hij nu als de Aangebedene van mensch en engel heerscht.

Hij zelf sprak van Zijn kruislijden als van Zijne verhooging. (Joh. 12 : 32, 33).

Zoo is elke stap dien gij afdaalt in de zelfverloochenende liefde, in navolging van Jezus Christus, een trap hooger in de innerlijke heerlijkheid, die gij nu reeds, in Zijne gemeenschap deelachtig wordt.

Jezus Christus was altijd, naar het lichaam, het volmaakte beeld der menschelijke schoonheid. Maar waren de trekken dier schoonheid op zijn dertigste jaar in zijn gelaat niet duidelijker en sterker afgedrukt, dan toen Hij twaalf jaren telde of een pasgeboren wichtje was?

En zoo droegen de verzoeking in de woestijn en de strijd in Gethsemane bij om Hem, in den edelsten zin van 't woord, een schooner mensch te maken dan te voren.

Waarom was het voor Pilatus niet zoo vreemd te vernemen, dat Jezus zich de Zoon van God had genoemd? Omdat hij Jezus innerlijke heerlijkheid in zijn gelaat en blik en toon zag doorschemeren. Zoo ontdekte Hij ook iets van den koninklijken stempel, die op geheel de persoonlijkheid van Jezus was afgedrukt, toen Jezus van Zijn hemelsch Koningrijk tot hem sprak.

Zoo worden ook in u, kinderen Gods, juist door den