is toegevoegd aan uw favorieten.

Met Jezus op den berg

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hen bad, dan dacht Hij niet aan dit formuliergebed. Evenmin dachten de apostolische voorgangers in de vergaderingen der geloovigen aan dit of eenig ander formuliergebed. Eerst toen het eerste tijdperk van een zeer rijk geestelijk leven voorbij was, en allengs het getal toenam van voorgangers, die niet mannen waren vol des geloofs en des Heiligen Geestes, gevoelde men behoefte aan geschikte formuliergebeden. Onder deze moest natuurlijk het „Onze Vader" de eerste plaats innemen.

Intusschen, hoewel dit gebed oorspronkelijk bedoeld was om de behoefte te bevredigen van hen, die in 't geestelijk leven nog maar jonge kinderen waren, zoo bevat het toch in beginsel alles wat de meestgevorderde bidt.

Het geestelijk leven is als het leven der plant uit één stuk. In 't lagere is reeds het hoogere, ja het hoogste, hoewel onontwikkeld, begrepen. In Jezus was dit leven tot de volle mannelijke ontwikkeling gekomen. En zoo zag Hij de innerlijke behoeften zijner discipelen aan in 't licht van Zijn eigen ten volle gerijpt leven. In dit licht zag Hij met volkomen klaarheid waarop het geestelijk leven in hen door God is aangelegd.

't Was Hem er om te doen, in dit gebed wat Hem duidelijk was, ook in Zijne discipelen tot bewustheid te brengen.

Dag aan dag, voortgeholpen door Zijn onderwijs en voorbeeld, zou hun de beteekenis van elke afzonderlijke bede al duidelijker worden, en zoo zou dit gebed voor hen toenemen van klaarheid tot klaarheid, en van gewicht tot gewicht.

En al ontbreekt de vorm der dankzegging er aan, eindelijk zou het toch daartoe komen, dat Zijne discipelen, in 't volle genot der verlossing, dit gebed niet anders dan in den toon des lofs en des danks zouden uitspreken.

Dit gebed zou, in al hooger zin, de tolk blijven van de hoogste begeerten en de diepste behoeften hunner zielen.