is toegevoegd aan uw favorieten.

Met Jezus op den berg

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen de verzoeking in Gethsemané losbarstte, nam de Heiland niet de toevlucht tot een innerlijk tweegesprek, toen bespiedde Hij niet angstvallig wat uit het vleesch kwam; maar ging Hij terstond, door 't gebed tot den Vader, om alleen met den Vader te spreken.

Hoe geweldiger het vleesch den kreet deed hooren: geen lijden! des te krachtiger riep Jezus tot den Vader: niet mijn wil maar Uw wil geschiede.

Hoe meer de booze Hem aangreep om Hem uit den rechten weg te doen wijken, des te dichter zocht Hij te schuilen aan den boezem des Vaders.

En dit deed Hij totdat een nieuwe openbaring van het licht des Vaders, zooals Hij nooit te voren heeft ervaren, de opkomende, de Hem overvleugelende duisternis, geheel verdwijnen liet.

Wetende dat Zijn Vader tot Zijn bestwil deze verzoeking had verordend, kon Hij te vrijmoediger den Vader vragen, Hem niet los te laten, maar tot de overwinning te leiden.

Behoeven wij meer dan ooit Gods genadige hulp in de ure der verzoeking, dan mogen wij er ook op rekenen, dat de Vader ons nooit nader is dan in de verzoeking.

Niet, dat wij altijd die meerdere nabijheid gevoelen. De aard der verzoeking kan zoo zijn, dat wij Gods nabijheid minder dan gewoonlijk gewaar worden. Toch is de Vader ons zeer nabij.

Moeten wij leeren, om, niet door wat wij gevoelen, maar door wat wij gtlooven te leven, dan kan het zijn dat wij juist in de verzoeking niets hoegenaamd van Gods tegenwoordigheid kunnen bespeuren.

Toch is Hij ons, omdat wij Hem meer dan anders behoeven, ook meer dan anders nabij.

Zoo ooit, dan was de Vader by den Zoon in de woestijn en in Gethsemane.

Niets is zekerder, dan dat de Vader den mensch, die

18