is toegevoegd aan uw favorieten.

Van de zigeunerstent naar het spreekgestoelte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in keukens of kamers van de huizen, waar ik mijn waren kwam aanbieden.

Mijn 17® verjaardag naderde en het verlangen, om prediker te worden werd steeds sterker in mij.

Eens op een Zondagmorgen vatte ik het vaste voornemen op, om iets in deze richting te doen.

Ik trok mijne beste Zondagskleeren aan en plaatste mij ergens, waar menschen moesten voorbij komen. Ik begon te zingen, daarna deed ik een gebed, vervolgens zong ik weer een lied. Langzamerhand hadden zich eenige menschen rondom mij vergaderd, om te zien wat hier gebeurde.

Ilc vertelde aan de menschen, dat ik den Heiland gevonden had, vertelde hun hoe ik leefde, wat ik mij voorgenomen had, dat ik Jezus lief had en dat mijn grootste wensch was, dat alle menschen Hem zouden liefhebben. Men luisterde en menige traan liep langs de wangen. Nadat ik dit alles gezegd had, wist ik niet, hoe verder te gaan en wat voor een slot ik zou maken.

Ik had gaarne een schoon slot gemaakt, maar wat zou ik zeggen ? Ik zeide dan maar aan mijn hoorders, dat ik hoopte, den volgenden keer mijne zaak beter te maken en trok mij terug in mijnen wagen, weinig tevreden over me zelf, en nog minder blijde over mijn eerste vergadering.

In de lente van datzelfde jaar kwam ik in aanraking met het Evangelisatie-werk van Ds. W. Booth, later generaal Booth, van het Heilsleger.

Toen wij de vergaderingen in Plaistown bijwoonden, hoorden wij, dat op Pinkstermaandag in het hoofdkwartier