is toegevoegd aan uw favorieten.

Na-klanken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Treffend vond ik dit uitgedrukt in de volgende

verzen, die H. P. te U. in de „Nederlander" aan zijn

nagedachtenis wijdde:

Als krijgsman Gods, gevalle' op 't veld van Jezus eer, Gedenk ik U, wiens stem met liefdevol vermaan ^ Wel meen'gen doler drong: „Neem Jezus Christus aan, En bracht hem tot den troon van aller tijden Heer.

Gij wilt niet, dat wij weenen om U te vroegen dood; „Want dood is Leven," juicht gij, „voor wie Jezus mint, Die mij bevrijdde uit allen aardschen nood, ^ Aanvaardde ook U, als zijn gehoorzaam kind."

Zal dit het loon van Gods genade U zijn,

Dat gij, omringd door uwer trouwen schaar,

Van uur tot heil'ger uur, Hem, onzen Middelaar Verheerlijkt in het rijk van eeuw'gen zonneschijn.''

Jan Jacobus van Heest werd den 28sten Augustus 1856 te Sluis geboren uit ouders die tot den kring der Afgescheidenen behoorden. Reeds als kind had hij groote liefde voor de Goddelijke dingen en luisterde hij met ongewone aandacht naar de mystieke gesprekken der vrome gezelschappen in het ouderlijk huis. Hij had een jeugd vol van de diepste tragiek. Later placht hij op zijn eigenaardige wijze van dien tijd te zeggen : „vóór ik twaalf jaar oud was, was ik al over de tachtig ! Dan glimlachte men, maar wie iets wist van het kinderleed, waarop gedoeld werd, glimlachte niet.

Voor onderwijzer opgeleid, kwam hij op achttienjarigen leeftijd, door den arbeid van broeder Wouter de Smidt te Cadzand, tot overgave aan den Heer. Door het werk der Jongelingsvereeniging was hij in aanraking gekomen