is toegevoegd aan uw favorieten.

De sĕḍĕkahs en slamĕtans in de desa en de daarbij gewoonlijk door den Javaan gegeven andere festiviteiten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leen onder den z. g. kleinen man, maar ook onder de priaji's (ambtenaren, inlanders van geboorte), zelfs onder degenen, die een z. g. Europeesche opvoeding hebben genoten. In de desa acht ieder wong somahan d. i. iedere huis- en erfbezitter of bezitster (gehuwd, weduwnaar of weduwe) zich verplicht tot het geven van sëdëkahs, en bestaat verder de gewoontei om een deel van het gastmaal, kirimans te doen toekomen aan ouders, fami-lieleden en vrienden, die niet gekomen of om de een of andere reden niet uitgenoodigd zijn geworden. Het wordt net verpakt aangeboden.

Het is gewoonte kirimans te beantwoorden.

Voorts moet hier worden opgemerkt, dat, vooral in de desa, het gebruik bestaat, om na de sëdëkah-bakdan, d. i. dus na het eindigen der vasten op den 1L:1 Sawal, die gewoonlijk feestelijk gevierd wordt, bij ouders, oudere familieleden, vrienden en kennissen bezoeken af te leggen en dezen de sëmbah te brengen, niet alleen als bewijs van eerbied, maar ook ten teeken, dat men hun vergeving vraagt voor de fouten en onhebbelijkheden, waaraan men zich gedurende het afgeloopen jaar te hunnen opzichte mocht hebben schuldig gemaakt.

Dat een ieder zich bij het eindigen der vasten zooveel mogelijk in nieuwe en mooie kleederen steekt, behoeft hier zeker niet nader vermeld, evenmin als het gebruik, om. zoowel voor als na het vasten (dit laatste meest den dag vóór het einde der Pasa) het haar te wasschen