is toegevoegd aan uw favorieten.

De sĕḍĕkahs en slamĕtans in de desa en de daarbij gewoonlijk door den Javaan gegeven andere festiviteiten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dit dier eenvoudig beschouwd wordt als een gewoon deel van het haar geschonken loon en er naar welgevallen mede handelt.

Na ontvangst van een en ander neemt de doekoen van dè familie afscheid en hiermede is hare taak afgeloopén. Hét staat haar echter vrij, ook hierna nog de familie te bezoeken, om zich op de hoogte te stellen van den gezondheidstoestand harer patiënte en van het door haar verzorgde kind; hiervoor zijn do ouders niet verplicht haar iets te geven, ofschoon de usance toch medebrengt, bij die gelegenheden telkens een kleine attentie, in welken vorm ook, te bewijzen.

De slamëtan ngatamakén voor kinderen, die volleerd zijn in het lezen van den Qoran, meest alleen door santri's en enkele inlandsche hoofden gewoonlijk te huis, soms ook in de langgar of de masdjid gegeven, wanneer een of meer hunner kinderen de pësantrén — godsdienstschool — verlaten.

Bij uitzondering ziet men meisjes daar onderwijs krijgen.

Hierbij wordt het donga rasoel uitgesproken, sèlawat betaald, en nadat het kind of de kinderen in tegenwoordigheid van genoodigden proeven hebben gegeven van hunne vaardigheid in het lezen van den Qoran, — verder strekt zich dit examen gewoonlijk niet uit—, de maaltijd opgedischt, die in den regel slechts uit jeen of meer ambëngs, soms uit wat gebak alleen bestaat.

De slamëtan ngroewah-ngrasoelakën op den avond vóór de besnijdenis, — der jongens: soenat, tëtak, këtokan, tatasan of pagasan en tëkës, der meisjes soenat genoemd.

In hunne jeugd is de besnijdenis zoowel voor de jongens als voor de meisjes de voornaamste gebeurtenis, eene formaliteit, die, hoewel niet in den Qoran besproken toch door den Profeet aan de ouders voorgeschreven is,als eene voor hen dure verplichting.

De beteekenis van een godsdienstige wijding heeft de besnij-