is toegevoegd aan uw favorieten.

Een en ander over coöperatie in Indië, 1908-1917

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

puut, waaruit bleek, dat deze laatste het wezen der zaak niet, althans veel minder

\

goed had begrepen dan zijne jeugdiger antagonisten. Een tweede, en later vaak bevestigde waarneming of conclusie van die vergadering naar aanleiding van de discussies, van de tot mij gerichte vraoren en meeningsuitingen was, dat men in het coöperatief handelen meer nog een recept, een soort van grooten, zelfs goeden truc of foef (Acal in het Javaansch), dan een perpetueele verplichtheid van het besteden van moeite, zorg en arbeid zag. Ik deelde hun vaak mede, — dit werd echter door te weinigen goed begrepen, — dat coöperatieve economie met hare groote veelzijdige voordeelen zich verhoudt tot de individualistische zonder deze en zelfs met hare nadeelen, als zich te bewegen te paard, dus als ruiter, vergeleken bij een voetganger. Het eerste gaat veel vlugger en is minder inspannend; maar daar staat tegenover, dat men paard en tuig moet aanschaffen in het begin, en het paard steeds moet voeden en onderhouden, en bij het rijden altijd opletten, want het paard te moeten verliezen door dood, of verkoop met schade, of er af te tuimelen is niet zoo genoeglijk eni aanlokkelijk. Het sreldt hierbij eene zooal ongeschrevene, maar niet minder onwrikbare do ut des overeenkomst; het kan niet van eene kant komen. Moeite en arbeid, zegt de bijbel, moet er aan voorafgegaan zijn. wil iets kostelijk