is toegevoegd aan uw favorieten.

Een en ander over coöperatie in Indië, 1908-1917

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dien, die zich daarna langs de goede, juiste lijnen beweegt.

Ook heb ik vernomen van voornemens, uitgaande van het Departement van Landbouw, om in de afdeel in# Bandjarnegara eene suikerfabriek op coöperatieven grondslag in het leven te roepen, min of meer op de wijze van de Europeesche coöperatieve suikerfabrieken; dé aandeelhouders zouden dan de in het fabrieksrayon gevestigde grondbezitters zijn. Maar het is, o.m. uit een oogpunt van kapitaalverwerving, een zeer moeilijk ding.

Sinds 1914 is er een> sitreven van inlanders ontstaan, om voor het verkrijgen van klein crediet niet meer de zoogenaamde dessabanken te bezigen, dus gemeentelijke instellingen (met in den regel dorpelijk karakter), maar er meer den vorm van coöperatieve crediet-vereenigingen aan te geven; want, werd er tegen de gemeentelijke aangevoerd, dat van de aldus gemaakte winsten ook die gemeentenaren zouden profiteeren, die geen geld hadden geleemd van of ingelegd bij die banken. Verder zal ik er op deze plaats niet over uitwijden.

In de Tweede Kamer heeft zich de. Minister blijkens de Handelingen bl. 208i, en dat is ook in verband met de coöperatieen woeker-ordbnnantie van eind 1916 heel verblijdend, aldus uitgelaten:

„Het krediet is in de laatste jaren ontzettend veel verbeterd en ruimer geworden. Coöperatie is, sinds ik de eer heb ge-