is toegevoegd aan uw favorieten.

Erfpachtsuitgifte op Java voordracht aan de Nederlandsch-Indische Bestuursacademie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En iets later liet hij zich aldus uit: „Van eene rationeele koffiecultuur zou eerst dan sprake mogen zijn als er naar

gestreefd werd de gronden te verbeteren" „Het is

jammer dat er bijna op alle landen moet bezuinigd worden, dat er dus aan intensief gedreven cultuur niet gedacht mag worden. Vele landen verkeeren in moeilijke geldelijke omstandigheden, de uitgaven worden tot het hoogst noodzakelijke beperkt; het blijft dus roofbouw, een geploeter om er te komen" ').

Meer ronduitgezegd, en dat door de mond van een onbevooroordeeld getuige als de heer Elink Schuurman, kan het, dunkt mij, niet.

Nu zegt wel artikel 733 van het Indisch Burgerlijk Wetboek dat de erfpachter van zijn recht kan worden vervallen verklaard terzake van merkelijke aan het goed toegebrachte schade, of van het grovelijk misbruiken daarvan; onverminderd de rechtsvordering tot vergoeding van kosten, schaden en intressen. Het toepassen van deze bepaling zal echter wel te veel voeten in de aarde hebben om haar van practisch belang te doen zijn. Voor zoover aan de natuurlijke vruchtbaarheid van den bodem schade wordt toegebracht, valt het dan ook, naar het mij voorkomt, niet te ontkennen, dat de erfpacht als 't ware economische drainage van Java tengevolge heeft.

Geheel te ondervangen is dit euvel niet, inherent als het is aan het erfpachtsrecht zelf. Het stellen van voorwaarden tot handhaving der vruchtbaarheid lijkt mij niet tot practisch resultaat te zullen leiden.

De eenige weg welke m. i. ten deele tot succes zal voeren is het toekennen van prioriteit voor verlenging van den erfpachtstermijn aan den erfpachter.

Dan zal er voor dezen — voor zoover hij op het behoud van zijn perceel prijsstelt en 't hem niet te onwaarschijnlijk voorkomt dat de erfpachtstermijn zal kunnen worden

') Zie Indische Mercuur van 19 Januari 1909 pag. 40.