is toegevoegd aan uw favorieten.

De toekomst der maatschappij

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VI.

Op twee wijzen heeft men van ouds naar verbetering der menschheid gestreefd:

I. door directe inwerking van buiten af op den mensch zelf, den weg der prediking: de groote godsdiensten van alle tijden. Men bemoraliseert en vermaant den mensch, in de hoop dat hij nu dan ook beter en gelukkiger zal zijn;

II. door verbetering van de omgeving (in ruimen zin: materieel en kultureel) waarin de mensch te leven heeft, en aldus indirect ook van dien mensch.

Daar is nu meer en meer, doch eerst sinds de laatste twintig jaren bewust als zoodanig, bijgekomen.

III. verbetering der menschheid door directe inwerking van de menschen op zichzelve, de weg der Eugenese. Deze methode zou men tegenover I kunnen karakteriseeren als de rationeele tegenover de mystieke.

Ieder geslacht draagt aan het volgende zijn kultuurbezit over; en men heeft zorg genoeg ten huidigen dage, dat dit kultuurbezdt daarbij ongerept en ongeschonden in stand blijft! Maar geen kuituur zonder dragers: dat volgende geslacht, wie zijn dat? De menschen van morgen zijn niet dezelfde als die van het heden. Toch staan ook de opeenvolgende generaties, die het kultuurbezit moeten dragen en ermee werken en woekeren, in onderling verband: ook innerlijk draagt elk geslacht, lichamelijk en geestelijk, iets op het volgende over, de erfelijkheidsmassa. En óók ongerept en ongeschonden? Daarvan heeft men zich tot op heden bitter weinig aangetrokken. Alle belangstelling ging altijd eenzijdig uit naar verbetering van het milieu (II). Maar na een eeuw van onvermoeid ijveren in deze richting is men gaan twijfelen aan het