is toegevoegd aan uw favorieten.

De toekomst der maatschappij

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het ontzaglijk verschil tusschen de persoonlijkheden en dan bestrijdt men met kracht alles wat streeft of zweemt naar nivellatie. iDe goede samenleving zou zijn als een machtig orkest. Vooraan, daar ziet men, ten voeten uit, de edele, rustige en zelfbewuste gestalten staan der solisten, de bizonder begenadigden; maar ook in hen, die meer ter zijde en meer achterwaarts gezeten zijn, de violisten, de cellisten, de fluitisten, ook in hen herkent men nog geheel zelfstandige persoonlijkheden. Verder weg echter, waar 't gebrom klinkt van de bassen en de zachte donder van de trom en t groot geluid der coristen, — ach, daar bespeurt men wel wat wezenlooze en éen beetje malle gezichten. ... En toch: hoe gaan ook zij op in hun taak om schoonheid te scheppen, hoe zijn ze in ernst, hoe doen ze hun best; hoe bezield en hoe vrij voelen zich allen! Er is niet één bij die verongelijkt of die mistroostig kijkt! En hoe heerlijk ten slotte is de harmonie van t almachtig geheel, de schepping van den Groot er. Componist, wiens onzichtbare geest hen allen beheerscht.

We moeten krijgen een volks-cultuur, algemeener dan ooit te voren, maar zóó dat de meest begaafde vooraan sdaat en dat ook de geringste een persoonlijkheid blijft. In de .gebondenheid moeten wij vrij blijven: eerst dan zal onze samenleving rhythmisch zijn en bewegelijk.

Onze vrijheid is slechts luxe en hoogmoed: millioenen leven in slaafsche klerkerigheid, opdat enkelen vrij mogen zijn; maar die enkelen walgen van hun vrijheid; of zij zijn op walgelijke wijze vrij.

Wanneer wij bedenken, hoe in tijden van tyrannisch barbarendom, toen vorsten roovers waren en 't volk te zwijgen en te dulden had, dit verdrukte volk toch zijn levens-liefde uitsprak in die tallooze dingen van dagelijksch gebruik, waarvan wij nu de brokken en de scherven ivroom in onze musea verzamelen, dan zouden wij geneigd zijn te zeggen: toen, in die tijden van geweld,