is toegevoegd aan uw favorieten.

De wonderen van den sterrenhemel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

na de vrede tusschen de strijdende volken gesloten werd.

De volgende vermeldenswaardige zonsverduistering was een ringvormige, die plaats had in 431 vóór Chr., het eerste jaar van den Peloponesischen oorlog. Plutarchus bericht, dat de loods van het schip, waarmede Perikies op het punt stond naar den Peloponesus te vertrekken, zeer ontsteld was door het verschijnsel; maar Perikles stelde hem gerust door een mantel vóór zijn oogen te houden, zeggende, dat het eenige verschil daartusschen en de verduistering iets was van grooteren om vang dan de mantel, waardoor het zien van de zon tijdelijk belet werd.

Van zeer groot historisch belang is de zoogenaamde ,, verduistering van A gat hok les", die plaats had op den morgen van den 15en Augustus van het jaar 310 vóór Chr. Agathokles, tyran van Syracuse, was door de vloot van Karthago in de haven van die stad ingesloten, doch wist met zijn eskader, onder bedekking van de duisternis, te ontsnappen, waarna hij naar Afrika zeilde, om een inval in het gebied van den vijand te doen. Gedurende den volgenden dag waren hij en zijn tochtgenooten getuigen van een totale zonsverduistering, waarbij „de dag volkomen op een nacht geleek en de sterren in alle streken van den hemel te zien waren."

De eerste zonsverduistering, die gedurende de christelijke tijdrekening vermeld wordt, is bekend onder den naam van ,,eclips van P h 1 egon", daar wij het bericht te danken hebben aan een heidensch schrijver van dien naam. Zij had plaats in het jaar 29 na Chr. en de totale phase was een weinig ten noorden van Palestina zichtbaar. Deze verduistering heeft men somtijds verward met de „verduistering tijdens de Kruisiging", welke gebeurtenis omstreeks dien tijd plaats vond, doch wij behoeven slechts op te merken, dat de Kruisiging, zooals men weet.