is toegevoegd aan uw favorieten.

De wonderen van den sterrenhemel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de ouden daarin meenden te zien. Toch hebben de sterrenkundigen tot op heden van deze regeling gebruik gemaakt, bij gebrek aan een beter middel om de voornaamste sterren in bet geheugen te behouden.

Onze oudste voorvaderen brachten het grootste gedeelte van hun leven in de open lucht door en zoo kwamen zij ertoe, om, in het algemeen, meer aandacht aan de hemellichamen te wijden dan wij. Hun klok en hun kalender waren, om zoo te zeggen, aan het hemelgewelf gelegen. Zij regelden hun tijd, hun dagen en hun nachten, naar de, zich wijzigende, standen van de zon, de maan en de sterren; en zij herkenden het tijdstip van het zaaien en van den oogst, van stil en stormachtig weer. aan het opkomen-of ondergaan van sommige welbekende sterrenbeelden.

In latere tijden vond men, bij den vooruitgang der beschaving, spoedig meet-instrumenten uit, waarmede men den stand van de hemellichamen ten opzichte van elkaar kon bepalen; en volgens de, aldus gedane, waarnemingen werden de oudste sterrenkaarten vervaardigd. Het oudste volledige overzicht van dezen aard, dat ons bekend is, is de groote sterrenlijst, die, in de tweede eeuw vóór Christus, door den beroemden Griekschen sterrenkundige H ipparchus vervaardigd werd en waarin men zegt, dat hij ongeveer 1080 sterren heeft opgenomen.

Het is onnoodig, om in bijzonderheden den langzamen vooruitgang der astronomische ontdekkingen, ook vóór de uitvinding van den teleskoop, te vervolgen. Zeker is het dat, na verloop van tijd, de bedoelde meetinstrumenten aanzienlijk verbeterd zijn; doch al waren zij zelfs volmaakt geweest, dan zouden zij toch volkomen onvoldoende geweest zijn. om die geringe plaatsveranderingen aan te wijzen, waaruit wij den werkelijken afstand van de naast-