is toegevoegd aan uw favorieten.

De wonderen van den sterrenhemel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

astronomische refractie" of— „breking . Bij de plaatsbepaling aan den hemel moet dus voor

deze straalbreking een correctie aan§eb^chtd^J^dan behalve als de sterren in het zenith staan daar dan de lichtstraal volgens de vertikaal zelf NN op den dampkring valt, en dus met gebroken wordt.

Om dezelfde reden zal dus ook de onderste ran van de zonneschijf, bij zonsondergang, een weinig meer opgeheven schijnen dan de bovenste, waardoor een zekere schijnbare afplatting ontstaat, z0°a iedereen duidelijk bij het ondergaan der zon kan

°PEen'zeer merkwaardig verschijnsel, dat insgelijks een ïevolg is van de breking, is somtijds waargenomen gedurende een totale maansverduistering Om zulk een verduistering te veroorzaken, moe aarde natuurliik tusschen de zon en

de maan in gelegen zijn. Als wij dus de scha dnw van de aarde over de maanschijf zien voort-

en° hetzelfde is natuurlijk het geval met de maan, die zich nauwkeurig aan de tegenrn-erligger^e zyde

van den hemel bevindt Het gevolg is dus dat men

«nmtiids een maansverduistering kan zien, terwijl zon en maan beide n ziel, boven den benzor.seh.jnen te bevinden. Men noemt dit verschijnsel. een „hori

Z °ln d^schijnba^rbewJging van den hemel om de

zt ïiï—r2? ar

men waarnemen, dat voortdurend eengerin w zioin^ plaats heeft. Immers ziet men, dat de stene ° 174