is toegevoegd aan uw favorieten.

Zielsverwanten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hierheen te voeren, te lokken en wat hij zich nog meer geoorloofds en ongeoorloofds niet ontzag te denken. Dan dwaalde zijn verbeeldingskracht rond in alle mogelijkheden. Mocht hij haar niet bezitten, niet rechtmatig bezitten kunnen, dan wilde hij haar toch in het bezit stellen van de hoeve. Hier zou zij stil voor zichzelf en onafhankelijk leven; zij moest gelukkig zijn en als zijn zelfpijnigende fantasie hem nog verder voerde: misschien gelukkig zijn met een ander.

Zoo vloden zijn dagen voorbij in een eeuwig wankelen tusschen hoop en smart, tusschen tranen en opgewektheid, tusschen voornemens, voorbereidselen en vertwijfeling. De aanblik van Mittler verrastte hem niet; hij had zijn komst sinds lang verwacht en zoo was hij hem dan ook min of meer welkom. Dacht hij hem door Charlotte gezonden, dan had hij zich reeds voorbereid op allerlei verontschuldigingen en uitvluchten en ten slotte op beslister voorstellen; maar als hij hoopte weder iets van Ottilie te zullen hooren, was Mittler hem even lief als een hemelsche bode.

Verdrietig en ontstemd was Eduard daarom toen hij vernam dat Mittler niet van ginds kwam, maar uit eigen aandrang. Zijn hart sloot zich en het gesprek wilde aanvankelijk niet vlotten. Doch Mittler wist maar al te goed dat een van liefde vervuld gemoed een dringende behoefte heeft om zich te uiten, om datgene wat er innerlijk gebeurt bij een vriend uit te storten en liet het zich daarom aanleunen, na eenig heen en weer gepraat, voor dezen keer uit zijn rol te vallen en inplaats van voor bemiddelaar voor vertrouwde te spelen.

Toen hij daarna, op een vriendschappelijke manier, Eduard's eenzaam leven afkeurde, antwoordde deze: O, ik zou niet weten hoe ik mijn tijd aangenamer moest doorbrengen! Altijd ben ik met haar bezig, altijd in haar nabijheid. Ik geniet het onschatbare voorrecht mij te kunnen voorstellen waar Ottilie zich bevindt, waar zij gaat, waar zij staat, waar zij rust. Ik zie haar vóór mij doen en handelen, werken en bezig zijn als gewoonlijk, en altijd juist datgene wat mij het liefst is. En daarbij blijft het niet: