is toegevoegd aan uw favorieten.

Zielsverwanten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zuiversten ondergrond, men laat de kostelijkste stukken tusschen duim en wijsvinger heen en weer schuiven alsof men vormen op die manier kon toetsen. Zonder er aan te denken dat men een groot blad met twee handen moet aanvatten, grijpen zij met ééne hand naar een onschatbare kopergravure, een niet te vergoeden teekening, evenals een aanmatigend politicus een krant aanvat en door het verkreukelen van het papier reeds van te voren zijn oordeel over de wereldgebeurtenissen te kennen geeft. Niemand denkt er aan dat wanneer slechts twintig menschen achter elkaar een kunstwerk op die manier behandelen, de een en twintigste niet veel meer te zien zou krijgen.

Heb ik u niet ook dikwijls, vroeg Ottilie, in een dergelijke verlegenheid gebracht? Heb ik misschien ook wel eens zonder het te vermoeden uw schatten beschadigd?

Nooit, antwoordde de architekt, nooit. Voor u zou dat onmogelijk zijn: de Behoorlijkheid is met u geboren.

In elk geval, hernam Ottilie, zou het geen kwaad kunnen indien men voortaan in het boekje over goede manieren, na de hoofdstukken hoe men in gezelschap moet eten en drinken, nog een flink uitvoerig hoofdstuk inlaschte hoe men zich in kunstverzamelingen en musea behoort te gedragen.

Zeker zouden dan, antwoordde de architekt, bewakers en liefhebbers hun zeldzaamheden met meer pleizier laten kijken.

Ottilie had hem reeds lang vergeven, maar toen hij zich het verwijt zeer scheen aan te trekken en telkens opnieuw verzekerde dat hij toch graag iets gaf»en graag iets voor zijn vrienden deed, begreep zij dat zij zijn fijngevoelig gemoed gekwetst had en gevoelde zij zich als zijn schuldenares. Zij kon het daarom niet van zich verkrijgen een verzoek dat hij in den verderen loop van het gesprek tot haar richtte, rondweg af te slaan, hoewel zij, terwijl zij snel met haar gevoel te rade ging, eigenlijk niet goed inzag hoe zij aan zijn verlangen zou kunnen voldoen.

De zaak was deze: dat Ottilie door Luciane's ijverzucht van de schilderijen-voorstellingen was uitgesloten, had hem