Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Heer Jules Urban was de eerste, die in de jaren 1897—1899 in België, buiten het onde, bekende, steenkoolbekken , boringen verrichtte. Het was de hierboven bedoelde mislukte boring te Lanaeken, waar hij twee boorgaten zelfs moest stooten, omdat de eerste mislukte, tengevolge van een ongeval aan het boorwerktuig. De eerste daarop door den mijningenieur André Dumont, te Eelen, ondernomen boring mislukte eveneens, doch deze weder om andere redenen. Op de zeer groot e diepte van 890 M. werd het verdere boren gestaakt, niet omdat alle hoop moest worden opgegeven, om nog steenkoollagen aan te treffen, maar alleen, omdat de grens van de voor ontginning in aanmerking komende diepte bereikt was. Niettegenstaande het groote belang, dat zoowel uit een technisch als wetenschappelijk oogpunt aan de vraag verbonden was, of en zoo ja, op welke diepte hier het steenkoolbekken kon liggen; vond het aan den Belgischen Staat gedane voorstel, om op zijne kosten de boring voort te zetten, bij de Regeering geen gunstig gehoor. Hieruit kan men ook zien, dat de in de Memorie* van Toelichting verkondigde stelling, dat de Staat boringen zal verrichten tot grooter diepte, dan particulieren dit zouden willen doen, niet juist door elke Regeering gedeeld wordt.

De aanleiding tot de indiening van dit wetsontwerp is duidelijk. Het zijn de in België en Duitschland verkregen uitkomsten bij het, uitsluitend door particulieren, in het werk gestelde boor-onderzoek. En daaruit zou de noodzakelijkheid gebleken zijn, om nu in Nederland, in de streken waar ze vermoedelijk met succes bewerkstelligd kunnen worden, zulke onderzoekingen uitsluitend door den Staat te doen plaats hebben?

In België heeft men óók getracht den Staat tot het doen van proefboringen aan te sporen, maar deze denkt daar niet aan dit te doen. De adviseurs der Regeering zijn daar te zeer er van overtuigd, dat de Staat dit werk

6

Sluiten