Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

theater te Berlijn was. Tegen den tijd der opening van de jaarmarkt gaan alle zigeuner-koren, verbonden aan de talrijke, om Moskou heen gelegen, restaurants en ook uit andere plaatsen naar Nischni, gevolgd door Duitsche, Fransche, Poolsche, Zweedsche en Deensche zangeressen, die allen weten dat, al wordt er aldaar ook veel gevergd van het weinigje „stem" dat hun nog mocht zijn overgebleven, er aan den anderen kant veel geld te verdienen valt. Schertsend zegt men dan ook, dat de mis door meer vrouwen dan door mannen wordt bezocht.

Dwars door de verschillende rijen der magazijnen loopt van het ééne einde der jaarmarkt tot het andere een boulevard, welke 's avonds met electrische lampen is verlicht. Daarlangs gaat men recht af op het huis van den gouverneur van Nischni, d. w. z. zijn tijdelijk verblijf, voor den duur der mis; want op gewone tijden woont hij in de stad zelve, in het Kremlin.

Daar, in het Glawniidom (hoofdgebouw), een vierkant, geel geschilderd huis, zijn bovendien het bureau vau politie en het postkantoor. Ondanks den ernstigen indruk dien men allicht door de vermelding daarvan zou krijgen, is toch ook in dat huis van 's morgens tot 's avonds tont a la joie. Vóór men er nog binnentreedt, maakt men reeds kennis met een militair orkest, dat in eene muziektent bij den ingang den geheelen dag speelt, waaromheen voortdurend eene groote menschenmassa staat te luisteren, en waar dichtbij zelfs een soort van beurs wordt gehouden in de open lucht. Den eersten dag na mijne aankamst hoor ik Les Cloches de Corneville spelen voor een publiek van Russen, Zweden, Duitschers, Tartaren, Perzen: il y en a pour tous les goüts.

De benedenverdieping van het Glawniidom wordt ingenomen dooi een bazaar, waar voornamelijk galanterieën en goud- en zilverwerk worden verkocht. Onder het laatste zijn de meeste voorwerpen van Kaukasisch zilver: armbanden, ringen, doekspelden, sigarenpijpjes, enz. Al deze artikelen hebben als handelsmerk het woord Kaïvkas. Daarachter is

Sluiten