Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heid elke afgelegde kwart werst kan nagaan en gemakkelijk kan zien wie het snelst rijdt. Degene toch die het eerst vóór de opening is, welke hij voorbij moet rijden, loopt het best. Zoodra dit geschiedt, kinkt het uit duizende monden : ras (één) en terstond wenden zich alle hoofden naar de tegenovergestelde richting om te zien wanneer de tegenstander voor de andere opening zal verschijnen. Daardoor weet men dan dadelijk hoeveel de laatste achter is.

De galop is streng verboden; intusschen is het onmogelijk X' te voorkomen dat een paard voor een oogenblik in den galop slaat. Daarom is bepaald dat, indien het aantal galopsprongen niet meer dan twaalf is, dit geen ander nadeel heeft dan het verlies van den tijd dat daarmede steeds gepaard gaat. Men noemt dit dan \bo'i. Is het aantal galopsprongen echter meer dan twaalf, dan heet het praskatschka, en daardoor verliest het paard steeds, ook al legt het den afstand binnen den bepaalden tijd en vlugger dan zijn tegenstander af. Ook verliest het paard dat in den galop aankomt, al had het ook slechts één galopsprong gemaakt vóór de eindpaal bereikt was.

Eene eigenaardigheid bij deze harddraverijen zijn de padveschniki. Daaronder verstaat men een man te paard die naast den draver in volle carrière galoppeert om dezen aan te moedigen en als het ware te helpen. Het gebruik van een padvesclinik (somtijds worden er twee, aan beide zijden van den draver, genomen) is evenwel niet verplicht. De padreschniki berijden steeds kozakkenpaarden en zitten ook in kozakkenzadels.

Nauwelijks is het sein tot afrijden gegeven of alle gesprekken onder de menigte houden op. Het eenige wat men hoort is de naam van het paard dat vóór is of de herhaling, als het geval er toe leidt, van het \boi dat van de tribune wordt afgeroepen. Is de uitslag bekend dan stroomt men naar den totalisator (want deze ontbreekt ook hierbij niet) hetzij om het gewonnen geld in ontvangst te nemen, hetzij om op den volgenden wedstrijd te wedden.

Sluiten