Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eene vreedzame verhouding tusschen Rusland en Duitschland, en maakt geen geheim van zijne sympathieën voor het Duitsche rijk en voor de oeconomische en godsdienstige meeningen van prins Bismarck, zonder echter het objectief standpunt te verlaten. Ook tegenover de andere mogendheden predikt het eene vredelievende politiek. De hoofdredacteur is de heer Paul von Kügelgen.

Het andere Duitsche St. Petersburgsche blad is de Herold, dat geene politieke beteekenis heeft, doch niet zelden vertrouwbare berichten op oeconomisch gebied publiceert. Het wordt gelezen door de Russische, Duitsche en Israëlietische handelswereld van den tweeden rang, en heeft een weinig sympathie voor de joden. De richting is dientengevolge nu en dan aan den liberalen kant. De hoofdredacteur is dr. Gisellius.

Het Fransche Journal de St. Petersbourg is het officieuse orgaan van het ministerie van buitenlandsche zaken. Overigens heeft het, zooals ik reeds vroeger heb opgemerkt, weinig beteekenis. De hoofdredacteur is de heer Horn.

De Notvoje Wremja („Nieuwe Tijd") is een der meest gelezene Russische bladen. De richting is panslavistisch. In vragen van binnenlandsche politiek toont het weinig standvastigheid, nu eens conservatief, dan weder liberaal, somtijds tot aan het communisme toe. Ten aanzien van de buitenlandsche staatkunde houdt het streng vast aan zijne sympathieën voor Frankrijk en zijn afkeer voor alles wat Duitsch is; van zijn chauvinisme tegen Duitschland heeft het vooral blijken gegeven in het voorjaar van 1883, toen het de grootst mogelijke moeite heeft gedaan om de gespannen verhoudingen tusschen de Hoven van St. Petersburg en Berlijn te verergeren. Het verdedigt dan ook alle maatregelen die de immigratie van Duitschers verhinderen of bemoeielijken. Het heeft sympathie voor Gladstone. Sedert Rusland zijn invloed te Sofia verloren heeft, spoort het aan tot onttroning van prins Alexander. Voor het overige is de Nowoje Wremja het meest antisemitische

Sluiten