Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

er niet afkeerig van zich tegenover de gemeente te oefenen in de arena der politiek, wel te verstaan : de buitenlandsche, want op het gebied der binnenlandsche zou haar zulks duur komen te staan.

In verband daarmede, is het merkwaardig na te gaan^ hoezeer in de Russische pers het staatkundig karakter op den voorgrond werd geschoven van het feest van verleden Vrijdag, dat toch in de allereerste plaats een kerkelijk feest was. De schering en inslag van de gelegenheidsartikelen is, dat Konstantinopel eene erfenis uitmaakt, welke Rusland o\ei lang of kort moet aanvaarden, die het zich niet mag laten ontglippen. Naast eene verheerlijking van het geloof staat een schimpscheut voor Oostenrijk, en op een betoog over de christelijke liefde volgt eene hatelijkheid aan het adres van Engeland, dat „bij de ondersteuning van de Porte in de plaats getreden is van het eens zoo machtige Venetië."

DE RUSSISCHE VROUW.

St. Petersburg, ~ Aug. 1888

Te allen tijde heeft in Rusland de beschaafde vrouw eene Vrij zelfstandige positie ingenomen. Na de regeering van Katharina I, de gemalin van Peter den Groote — gelijk bekend een eenvoudig boerenmeisje uit Litthauen — heerschten als Keizerin over het groote Rijk, in de 18e eeuw drie vrouwen: Anna, Elisabeth en Katharina II. Indien men daarbij het Regentschap van Peter's zuster Sophia rekent, dan is Rusland, in het tijdsverioop van 125 jaren, gedurende 75 jaren geregeerd door eene vrouw.

Op de beschaafde kringen is deze vrouwenregeering niet zonder invloed gebleven, en heeft o. a. tot gevolg gehad dat

Sluiten