Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sprong. Het overige gedeelte der bevolking behoort tot de min of meer onvervalschte Tartaarsche, Germaansche, Finsche en Mongoolsche rassen.

Er is bijna geen land, welks bevolking den invloed niet heeft ondervonden van zijne naburen, van zijne tijdelijke overheerschers, of van de vreemde volkeren, welke het heeft ten onder gebracht, maar toch heeft nergens elk ras zijne traditiën, kenmerken, zeden en gewoonten zoo getrouw bewaard als in het Russische rijk. Toen Rurik — zelf Scandinaviër — in de qde eeuw naar Rusland kwam, onderwierp hij de Slavische stammeu, welke hij aldaar aantrof. Zijne opvolgers trokken van Kieff naar het Oosten, en streden aldaar met goed gevolg tegen Finsch-Tartaarsche volkeren, die zich hardnekkig verzetten tegen elke vermenging met de Slaven. Misschien zou die tegenstand mettertijd, krachteloos geworden zijn. Intusschen, het rijk werd verdeeld. De Slavische provinciën kwamen onder Poolsche heerschappij, en bleven gedurende 400 jaren met Polen vereenigd. Bij de eerste verdeeling van dit koninkrijk kregen Slaven en FinschTartaren weder denzelfden heerscher. Honderd jaren van samenzijn hebben echter de kloof nog niet kunnen vullen, welke een^ scheiding van vier eeuwen heeft veroorzaakt. De bevolking van Moskou, den tegenwoordigen zetel der Panslavisten en Slavophielen, het brandpunt van alles wat Slavische illusiën koestert, heeft Finsch-Tartaarsch bloed in de aderen, en zou dit wellicht nooit hebben verloochend indien niet Peter de Groote had bevolen, dat de Rus tot den Europeesch-Arischen stam moet bchooren. indien Katharina II niet per ukase hadde verordend dat de „Russen Europeanen moeten zijn".

De ethnograaf vindt mitsdien in het Russisch rijk een ontzaggelijk arbeidsveld. Onder de Russen zal hij te onderscheiden hebben tusschen Groot-Russen, Klein-Russen en Wit-Russen. Te midden van hen leven drie millioen Israëlieten. Onder de eigenlijke Finnen heeft hij onderscheid te maken tusschen Kareliërs en Esthlanders, Wolga-Finnen

Sluiten