Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

genomen aan Poseïdon's feest, de leêgloopers van Athene, bloemenverkoopsters en tamboerijnspeelsters, jongeren vol levenslust en ouderen met ernstige gezichten; doch geen gelaat dat zich niet wendt naar Phryne, die met hare dienstmaagden de derde groep vormt.

Het geheel pakt door een meesterlijk koloriet en door schoone ordonnantie, en indien men de schilderij slechts korten tijd beschouwt, kan men den indruk krijgen, een meesterstuk te hebben gezien. Alras echter herneemt de critiek hare rechten, en zij laat niet toe het doek ais zoodanig te kenschetsen, omdat men Phryne zelve toch niet kan wegcijferen.

Ik ben eenigszins uitvoerig geweest over deze nieuw P^ussische schilderij, omdat van alle Russische meesters, met uitzondering van Werestschagine, Siemiradski, die met Bakalowitsch bij Alma Tadema ter school is gegaan, het meest in het buitenland bekend is. Ook deze schilderij zal, naar ik verneem, in de groote steden van Europa worden tentoongesteld, waarschijnlijk vergezeld van de vier kleine doeken die mede thans hier te zien zijn : genrestukken uit de oudheid, die bij den eersten oogopslag aantrekken door hunne heerlijke kleuren, doch, bij nadere beschouwing, allen fouten in de teekening hebben.

De jongste voortbrengselen ven het penseel van Siemiradski laten den druk achter, dat de goden hem hunne gaven niet hebben onthouden en dat het slechts van hem zelf zal afhangen om één der beroemdste schilders van onzen tijd te worden.

Sluiten