Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EINDE VAN HET „SEIZOEN"

St. Petersburg, ^ Februari, i88g.

De vreemdeling, die St. Petersburg op het voordeeligst wil zien, moet 0111 dezen tijd van het jaar hierheen komen. Een zonnestraal, die wel is waar nog weinig warmte, doch in elk geval vroolijkheid aanbrengt, doet de vergulde torens en domkoepels der kerken glinsteren; nu en dan bekleedt de rijp de geheele natuur met een hermelijn omhulsel; de sneeuw heeft alle oneffenheden der wegen glad gemaakt; er heerscht leven en beweging in de stad — kortom: de Russische hoofdstad heeft haar eigen-aardig karakter.

Iedereen is dan ook in de stad. Hoe ambulant de bevolking van St. Petersburg op andere tijden moge zijn, thans is zij voltallig. Bezoekt de opera's, het ballet, de operette, de Fransche, Duitsche en R.ussische tooneelvoorstellingen, het circus en concerten, begeeft u in de menigte op de talrijke tentoonstellingen van allerlei aard, zwiert rond, met gevleugelden voet, op den bevroren vijver van den Joussoupoftuin, den zetel van de schaatsenrijdersclub, gaat in de wereld op bals en feestmaaltijden, partijen en raouts, receptiën en maskarades, of aanschouwt slechts die menigte van sleden op den Nevskiprospect, in vliegende vaart overal waar zulks mogelijk is, of stapvoets indien er opstopping van verkeer ontstaat, en gij zult de overtuiging hebben, dat wij zijn op de jacht naar het vermaak in de stad, waar de eerste sneeuwvlok wordt begroet als een welkome bode, waar het ijs een gerief is en de winter geen schrikbeeld vormt.

Niemand, die hier ooit de „boterweek" heeft medegemaakt,, zal zich daarover verwonderen. In de boterweek mag de Rus, bij wijze van overgang tot de vasten, die de volgende week begint, reeds geen vleesch meer eten. Hij

Sluiten