Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dien de Perzische verkooper in het algemeen op zijne klanten werpt. Niet hij, doch de kooper is de verplichte persoon, en men heeft de grootste moeite om zich de koopwaren, die men wenscht, te doen toonen, als ze bij toeval niet voor de hand liggen. Vele Perzische kooplieden zijn nog fanatiek genoeg het geld van een christen alleen in eenen met water gevulden bak in ontvangst te nemen.

Van „Deuschembé bazaar,, is men na een paar uur rijdens, weder door wouden, te Koedoem. Hier is het eerste posthuis op den weg; van Rescht ligt het vier farsachs. De posthuizen in Perzië zijn, evenals de karavanserais, nagenoeg alle naar hetzelfde model gebouwd. De eenige te maken opmerking is, dat zij op den weg van Rescht naar Teheran minder slecht zijn dan overal elders, vooral wat de betrekkelijke zindelijkheid aangaat. Het algemeen tvpe van het „tchappar chané" is: vier hooge muren van modder, gedroogd in de zon, omgeven eene binnenplaats, die men gevoegelijk een mesthoop noemen en, bij vochtig weder, niet zonder hooge laarzen betreden kan. Een aantal kippen scheppen er vreugde in het leven. Van de binnenplaats gaat men naar de stallen, waar, als het geluk wil, vier a vijf magere paarden te vinden zijn, bezig met het eten van hun dagelijksch voedsel: stroo, terwijl een weinig hooi en gerst (haver kent men in Perzië niet als paardenvoeder) lekkernijen zijn.

Rechts en links van de massieve poort, die 's nachts gesloten wordt, is eene. .. kamer, zooals wij maar zeggen willen. Deze „kamers" bevatten stof, vuil en bedorven lucht. Door de deur moet komen het licht van de lieve zon, en moet gaande rook van het vuurtje, dat gewoonlijk op den grond wordt gemaakt. Die zelfde rook maakt dat men alleen kan liggen, dewijl hij de welwillendheid heeft een voet boven den grond te blijven hangen, en aldus het ademhalen voor den liggenden mensch mogelijk te maken. Het huisraad schittert door volkomen afwezigheid. Als het koud is, moet één dezer appartementen (het andere is gewoonlijk opgevuld met karavaandrijvers, die niet aan rozengeur herinneren) door den

Sluiten