Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Men herkent de hoofdstad alleen aan hare uitgestrektheid. Met uitzondering van de vier minarets eener nieuwe moskee en eene van ijzer opgetrokken rotonde, verraadt geen enkele torenspits of monument het bestaan der metropolis.

Toch heeft de grond van Rhages of Rheï, waarop Teheran is aangelegd, een historisch verleden, dat van eeuwen her dagteekent. De geschiedenis van dien bodem kan spoedig worden verhaald, omdat er weinig bijzonderheden dienaanraande tot ons zijn gekomen. De stad Rhages moet onder Darius een millioen inwoners hebben geteld. Zij was de hoofdstad der Parthische dynastie. Later werd zij Rheï genoemd, want de bewering van sommige schrijvers, dat Rhages en Rheï twee verschillende steden waren, moet als twijfelachtig worden beschouwd.

In de dertiende eeuw werd Rheï verwoest doorde de Mongolen, en het eenige wat er van de stad is overgebleven, bestaat-in de ruïne van een hoekig gebouw, dat als mausoleum moet hebben gediend. Het onderste gedeelte van dit gebouw is gerestaureerd onder de regeering van den tegenwoordigen Shah.

Maar naast de plek waar de oude stad met den grond gelijk gemaakt werd, is Teheran verrezen.

Zoolang Kaswin, Ispahan, Schiraz en andere steden als residentie gebruikt werden, ontwikkelde Teheran zich langzaam.

Toen echter in 1794, na een langdurig tijdperk van Afghaanscheoverheersching en burgeroorlogen, de dynastie der Kadsjaren aan het bewind kwam, en de verbrokkelde provinciën van het Perzische rijk weder onder éénen schepter vereenigde, koos de stichter dezer dynastie: Aga Mohammed Khan. het toenmalige dorp Teheran tot residentie. De reden hiervan zal vooral gelegen hebben in de omstandigheid, dat hij van hier gemakkelijk gemeenschap kon onderhouden met zijnen stam, die tehuis behoorde te Asterabad, aan den zuidoostelijken hoek der Kaspische Zee.

Het spreekt van zelf dat Teheran zich ten gevolge dier gebeurtenis uitbreidde. Van ontwikkeling in den Europee-

Sluiten