Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hunne woonplaatsen in de oude stad met andere in de Europeesche wijk, het aantal Europeanen vermeerdert tegelijkertijd met den dag. Allen zoeken huizen, en aangezien het beschikbare aantal niet groot genoeg is, wordt er gebouwd, en de architect, de metselaar, de timmerman en de schrijnwerker hebben druk werk. Ook de vertegenwoordigers der vreemde mogendheden zoeken eigen huizen te verkrijgen. Met uitzondering der Britsche en Russische gezanten, bewonen allen thans nog gehuurde huizen. Het voorbeeld, onlangs gegeven door de Fransche Republiek, om een gezantschapshotel op eigen terrein te bouwen, zal intusschen door vele andere staten worden gevolgd.

Uit een en ander valt gemakkelijk af te leiden dat de tegenwoordige stadswallen, die ongeveer dertig jaren oud zijn, weldra zullen moeten worden verlegd, indien men althans niet wil dat er eene nieuwe stad buiten de poorten verrijze.

De vesting van Teheran heeft eenen omtrek van 14 kilometer. Zij is naar de methode Vauban gebouwd door den Franschen officier in Perzischen dienst Buler. Eene droge gracht met steil opgaande wallen van 12 meter hoogte omgeeft de geheele stad. Strategische waarde heeft de vesting niet. Als 's avonds de poorten worden gesloten, komt hij, die de plaatsen kent waar de tand des tijds in weinige jaren eene bres heeft gemaakt, gemakkelijk in de stad. Nog dikwijls doet eene anecdote de ronde van een naiëven Pers, die aan een Oostenrijkschen officier vroeg ,,of er in Europa eene plaats zóó goed versterkt was als Teheran?" De Europeesche officieren in dienst van den Shah, beweren schertsenderwijze dat Teheran kan worden ingenomen door

middel van brandspuiten. Dr. Polak verhaalt in zijn

beroemd werk Persiën, dat de Shah eens zijne twee olifanten ontbood naar zijn zomerverblijf. De kornak keerde 's avonds laat met de dieren naar de stad terug. De poort was gesloten. Toen men hem niet binnen wilde laten, liet hij één der olifanten een krachtigen stoot tegen de poort geven,

Sluiten