Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dagelijksche kost. Zeer aan te bevelen, ja noodzakelijk, is het dat men zich in den zomer gedurende eenigen tijd aan de hitte onttrekke door naar de hooger gelegen plaatsen te gaan.

In den winter worden te Teheran gewone Europeesche winterkleederen gedragen.

Het aantal onderpanen van den Shah' die de bevolking van het tegenwoordige Teheran uitmaken, wordt geschat op ruim twee-honderd-duizend.

Na te hebben geschetst de stad zelve, is het thans noodig het een en ander te zeggen over de personen die Teheran bewonen.

Het algemeene type van den Pers is eene vrij groote, slanke gestalte met een fijn besneden gelaat, sluwe, groote, lichtbruine oogen en kleine handen en voeten.

Den oosterling kenmerkt het gemis van eenvormigheid. De kleederdrachten te Teheran zijn dan ook zeer verschillend.

De eenige uitzondering hierop wordt gemaakt door de vrouw. Zij draagt op den openbaren weg de kleeding, die het zwakke geslacht in Perzië één en onherkenbaar maakt, en die bestaat uit een lap katoen van indigokleur, ongeveer zes meter lang en twee meter breed. Aan één der smalle einden is een lint aangebracht, dat om den hals wordt geslagen. In deze lap wikkelt de vrouw zich zóó, dat het geheele lichaam van het hoofd tot de voeten bedekt is. De lap wordt „tschadère" geheeten.

Het gelaat wordt bedekt door den „roebend", d. i. een lange smalle doek, die om het hoofd wordt vastgemaakt door middel van een band, met metalen, meestal zilveren, knoopen. Vóór de oogen is een kantwerk aangebracht, ten einde er doorheen te kunnen zien.

Om de beene geheel te bedekken, draagt zij eene soort van pantalon („tschachtschoer") meestal van blauwe of groene kleur, bestaande uit twee afzonderlijke lossen pijpen, elk vastgemaakt aan een band om de lenden, en uitloopende in een kous of schoen, zooals men het noemen wil, die den vorm

Sluiten