Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nog onder de Hongaren en Finnen Mongoolsche typen aantreffen, moet dit dan ook aan die invallen worden toegeschreven. De opvolger van Dsjingis-Khan, die in 1227 overleed, was Oktai-Khan, die ook een inval in Rusland deed. Kort na den dood van dezen vorst bereikte het Mongoolsche Rijk zijn glanspunt en strekte zich uit van de Chiheesche Zee, en van Indië tot diep in Siberië en de grenzen van Polen.

Dit rijk ging ten onder door de schuld van de Satrapen. De Chineezen schudden het Mongoolsche juk af in de veertiende eeuw en Rusland volgde hun voorbeeld in de vijftiende.

Intusschen ontstond in Centraal-Azië in de tweede helft der i4e eeuw een nieuw Mongoclsch Rijk onder Tamerlan uit den Dscliagatai-stam, die den Osmaanschen Sultan Bajazeth I versloeg, welk feit van het hoogste gewicht was voor de geschiedenis van Europa.

Tamerlan wilde ook China weder onder Mongoolsche heerschappij brengen, doch zijn dood in 1409 verhinderde dit. Na hem heeft het Mongoolsche Rijk nog één glanspunt gehad, ongeveer in i5oo, onder den Gróoten Mogol; daarna echter heeft Mongolië opgehouden invloed uit te oefenen op de wereldgeschiedenis.

Thans is dit rijk tributair aan China.

Wanneer wij de gevoelens beschouwen van de Chineezen tegenover ons, die zij als barbaren aanzien, dan mogen wij daarbij niet vergeten, dat zij thans reeds vijf eeuwen steeds omringd zijn geweest door volken, die tegen hen opzagen en tevens, dat de Europeanen vroeger, ter wille van den handel, zich vernederingen hebben laten welgevallen van de zijde der Chineezen. Deze moesten dientengevolge wel tot het denkbeeld komen, dat hunne beschaving de eenige ware was en dat China het punt vormde om hetwelk de geheele aarde zich draaide.

Met een roemrijk verleden achter zich, vormen de Mongolen thans een herdersvolk van vier millioen zielen. Zij

Sluiten