Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Langs den postweg in Mongolië ontmoet men geene levende ziel.

Reeds meermalen ben ik van een onbeschaafd land op Russisch grondgebied aangekomen en steeds heb ik in de eerste Russische kerk het symbool van menschlievendheid, in den eersten Russischen ambtenaar, de vertegenwoordiger van orde en recht gezien. De aankomst te Kiachta is dan ook weder een van die oogenblikken in mijn leven geweest, die ik niet licht vergeten zal, zijnde de overgang uit een barlaarsch land naar de beschaving. Nu weet ik wel, dat die beschaving van zeer betrekkelijken aard is, wanneer ik haar met de onze vergelijk, maar men moet het gevoel hebben gehad van door een volk, waaronder men langen tijd heeft geleefd, als een Barbaar te worden beschouwd om den zucht van verlichting te begrijpen, dien men slaakt wanneer men den bodem eener christelijke natie betreedt. Mijne aankomst te Kiachta had plaats aan den vooravond van Palmzondag en mij scheen het gebrom der kerkklokken op Russischen bodem een welkomstgroet.

De Russische grensplaats Kiachta bestaat eigenlijk uit drie steden: Maïmatschin, het Chineesche kwartier, Troitskosawsk, het eigenlijke Russische grensstation en de voorpost Kiachta. De laatste plaats is in Europa het meest bekend; van daar reisde ik verder met de Russische post: 4 nevens elkander aangespannen paarden vóór mijn tarantas.

Gelijk bekend, bestaat het Russisch in Azië uit den Kaukasus, het trans-Kaspisch gebied, het Generaal Gouvernement van Turkestan en Siberië.

Siberië wordt verdeeld in :

a. het Maritiem Generaal Gouvernement met:

1. de Maritieme provincie,

2. het Amoergebied,

3. het trans-Baïkalgebied.

b. Oostelijk Siberië met de Gouvernementen:

1. Irkoetsk,

2. Jenisseï,

Sluiten