Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de woorden „wanhoop nooit" mocht dragen, dan zal het in Indië, in ons Insulinde, zijn dat het grafschrift verdwijnt en de leuze verschijnt: de leuze van Luctor et emergo.

Singapore, Nov. q6'

Van Colombo hadden wij afscheid genomen Woensdagavond en Zondag tegen vier uur in den namiddag kwam Sumatra in zicht. In ruim een uur tijd had de ondergaande zon den hemel allerlei tinten gegeven : een dartele lichtgele wolk naast een lichtrose streep, hier grijs, daar donkerblauw; het was geheel a la Loie Fuller, en een aardig te Buitenzorg tehuis behoorend ventje, dat naast mij stond, liep dan ook eensklaps naar zijne moeder om haar te vragen die kleurschakeeringen te komen bekijken onder den uitroep van : ,, Mama, de hemel is net de zijden onderrok, dien U in Parijs heeftgekocht ! "

Aan stuurboord te midden van de ,, boerenkool gelijk onze zeelieden prozaïsch de klapperboomen in de verte noemen aan den voet van een berg, zag men den vuurtoren van Poeloe Wei: het eerste stuk ,, eigen bodem, " dat wij sedert langen tijd zagen.

De commandant van het schip, aan tafel over Poeloe Wei sprekende, merkte op dat hij nauwkeurig aanteekening had gehouden van de ambtelijke mededeelingen, welke hij onlangs aangaande deze haven had ontvangen, en dat hij het voornemen had, bij de eerste de beste gelegenheid zich daar te voorzien van kolen.

Krijgt Poeloe Wei uitbreiding, en wordt die uitbreiding flink aangepakt en voortgezet, zoodat groote schepen er niet alleen kolen kunnen innemen, doch ook repareeren, dan belooft de toekomst voor Poeloe Wei veel. Meer dan één schip zou niets liever doen dan Singapore vermijden, mits de gezagvoerders er zeker van konden zijn, in eene neutrale haven in de buurt even zoo goed terecht te kunnen.

Ik verneem, dat onlangs een Oostenrijksch oorlogsschip te Poeloe Wei is binnengeloopen, zelfs tot het doen van repa-

Sluiten