Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ziedaar eene opgave van cijfers, droog zeer zeker voor den oppervlakkigen lezer, doch hoopvol voor hem, die belang stelt in den handel van deze streken met het oog op de toekomst. Immers, zij wijst er op, dat ook de landen in het Verre Oosten, welke de Siberische lijn zal doorsnyden, geenszins het karakter van poolstreken hebben, gelijk in Europa nu en den nog wordt aangenomen.

De Russisch-Chineesche Bank, welke, gelijk bekend, de ziel is der spoorweglijn door Mantsjoeiije, bouwt op het oogenblik haar hotel te Peking, vlak tegenover het terrein van het gezantschap van den Tsar.

De ingenieurs, die den spoooweg zullen aanleggen, worden spoedig hier verwacht.

In den aanvang der twintigste eeuw zal men dan aan het andere einde der wereld zyn in even zoovele dagen als men thans nog weken noodig heeft.

Wie zal ontkennen dat het Verre Oosten snel leeft en dat elke dag tegenwoerdig hier zyn beteekenis heeft?

Van de jaarmarkt te Nishni Novgorod schreef ik in 1885: op dien anderen oever (der Wolga) rydt geen spoorweg meer, de weg voert daar naar het Oosten, naar Siberië, waarheen de gedeporteerden de lange reis te voet maken; van dezen, Waar stoombooten en locomotieven hun schril gefluit doen hooren, is men in elf dag-en in Amerika. Daar de rust, hier de bedryvigheid; en als men langzaam uit het Atkospark (bovenstad van Nishni Novgorod) komende, den heuvel afdaalt, dan zegt men met een der Fransche schryvers, die Rusland bereisd hebben : ,,Pays étrange, pays de contraste et de mystère."

Thans, I2 jaren later, zyn de tyden veranderd: de grens der beschaving heeft zich verlegd van den Wolga naar den Stillen Oceaan.

De Zwarte Zee, verbonden met de Kaspische, het gebied ontsloten van de Tekke Turkmenen, de dalen van den Oxus en den Jaxarthes, alsmede de ruïnes van Tamerlans'

Sluiten